,

کفپوش اپوکسی: مزایا و معایب آن

C:\Users\masi&hadi\Desktop\IMG_4775-2-1024x1024.jpg

کفپوش اپوکسی: مزایا و معایب آن

پوشش های کف بر پایه اپوکسی (کفپوش اپوکسی) یک زیبایی و رنگ به کف های بتنی از قبیل کف گاراژها و پارکینگ ها می دهد. کف های بتنی می تواند توسط کفپوش های مختلفی از جمله کفپوش اپوکسی، رنگ، کفپوش پلی یورتان، کف بتن سخت و … پوشش گردد که هر کدام مزایا و معایب خود را دارند. ارزیابی مزایا و معایب هر یک از مواد یا فرایندهای کفپوش، به شما این امکان را می دهد که بهترین گزینه کفپوش را با توجه به بودجه و خواسته های خود از کفپوش مربوطه انتخاب کنید.

– طول عمر و دوام کفپوش اپوکسی

کف اپوکسی یک انتخاب پایدار برای یک کف بتنی در یک گاراژ یا پارکینگ است. در پارکینگ ها وسیله نقلیه می تواند مشکلات را برای مواد انتخابی شما برای کف ایجاد کند. چرخ های داغ از یک ماشین می تواند رنگ یا برخی پوشش ها را به پوسته شدن برساند، اما کفپوش اپوکسی می تواند آسیب خودرو را تحمل کند. کف اپوکسی مقاوم در برابر لایه لایه شدن، ترک خوردن و لک شدن است.

– مشکل چسبندگی و پیوستگی کفپوش اپوکسی به کف زیر کار

در کف زیر زمین ها و سالن هایی که در تماس با آب و روبت هستند کفپوش اپوکسی به آنها نمی چسبد و بعد از اجرا پیوستگی دو لایه از بین رفته و کفپوش اپوکسی تبله می کند. برای اینکه این مشکلات پیش نیاید باید سطحی که روی آن کفپوش اپوکسی اجرا می گردد کاملا خشک و بدون رطوبت باشد. توصیه می شود که در بتن پایه حتما از مواد نم بند و آب بند در کنار هم استفاده گردد و بعد از کیورینگ کامل حدود 28 روز و کمتر بدون رطوبت بتن پایه از 4 درصد، پوشش کفپوش اپوکسی اجرا گردد. همچنین گرد و خاک و عناصر سست نیز قبل از اجرای لایه کفپوش اپوکسی باید کاملا از سطح زیرن پاک گردد تا چسبندگی لایه کفپوش اپوکسی دچار مشکل نگردد.

– مقرون به صرفه بودن کفپوش اپوکسی

کفپوش های اپوکسی یک روش مقرون به صرفه برای ایجاد یک کفپوش جذاب در سطح بتن هستند. اعمال کفپوش اپوکسی در یک پروژه هزینه های نگهداری و زمان اجرا را کاهش می دهد. فرآیندهای مانند لک یا چرک شدن سطح بتن یا سنگ و تمیز کردن آن می تواند دشوار باشد و نیازمند خدمات حرفه ای است که به هزینه های طبقه افزوده می شود ولی کفپوش اپوکسی لک نمی گردد و به راحتی قابل شستشو می باشد.

– زمان بر بودن اجرای کفپوش اپوکسی

استفاده از کفپوش اپوکسی میتواند وقت گیر باشد. قبل از اعمال مواد به بتن، کف را باید تمیز و آماده کنید و اگر بتن کف قبلا اجرا نشده باید 28 روز بعد از بتنریزی اجرای آن شروع گردد. علاوه بر این، لای های مختلف کفپوش اپوکسی باید بعد از خشک شدن لایه قبل اعمال گردد.

– انواع سبک ها و روش های اجرا کفپوش اپوکسی

کفپوش اپوکسی در طیف گسترده ای از رنگ ها و سبک ها قابل اجرا می باشد. شما همچنین می توانید ظاهر را با اضافه کردن فیلرهای رنگی و اکریل ها و… که یک ظاهر زیبا به کف میدهد، سفارشی کنید. انواع رنگ های کفپوش اپوکسی به شما توانایی ایجاد طرح های خود را مانند یک الگوی شطرنجی یا الماس بر روی کف می دهد.

– سطح لغزنده کفپوش اپوکسی

کفپوش اپوکسی می تواند خیلی لغزنده باشد. در یک منطقه که ممکن است مستعد ریختن آب روی زمین باشد، کف اپوکسی انتخاب خوب نیست. شما می توانید بافتی را به کف اضافه کنید تا لغزندگی محصول را کاهش دهید از جمله این روشها اجرای پوست پرتقالی یا سیلیس پاش کردن کفپوش اپوکسی می باشد.

– عدم مقاومت کفپوش اپوکسی در برابر اشعه UV خورشید

کفپوش اپوکسی در برابر اشعه UV خورشید در دراز مدت دوام ندارد و با تغییر رنگ و همچنین از دست دادن خاصیت چسبندگی و لایه لایه شدن دچار اضمحلال می گردد. بهتر است کفپوش اپوکسی در محیط های باز اجرا نگردد.

– مقاومت کفپوش اپوکسی در برابر مواد شیمایی و حرارت

کفپوش اپوکسی در برابر اثرات محیطی مختلفی مقاوم می باشد مانند انواع هیدروکربن و اسید های ضعیف ولی در برابر برخی اسیدها و بازهای قوی مقاومت ندارد. کفپوش اپوکسی در برابر دماهای بالای 70 درجه مقاومت نداشته و خاصیت خود را ازدست می دهد و نباید در جاهایی که دمای کف بالا تر از 70 درجه می باشد اجرا گردد.

– بهداشتی و آنتی باکتریال بودن کفپوش اپوکسی

کفپوش اپوکسی کاملا غیر قابل نفوذ بوده و در برابر رشد باکتری و جلبک و … مقاوم می باشد بر همین اساس یکی از بهترین پوشش ها برای محیط های بهداشتی مثل بیمارستان ها و درمانگاه ها می باشد.

– عدم مقاومت در برابر خش پذیری و عدم ازدیاد طول کفپوش اپوکسی

کفپوش های اپوکسی در برابر خش مانند کشیده شدن چرخ های زنجیری و یا ماشین آلات چرخ فولادی حمل و نقل مقاوم نیستند و در دراز مدت خش دار می شوند و طول عمر آنها به شدت پایین خواهد آمد. همچنین کفپوش اپوکسی کاملا غیر انعطاف پذیر می باشد و نباید در جاهایی که احتمال تنش و ترک سطح زیر کار وجود دارد استفاده گردد.

,

مواردی که در کیفیت عملکردی الیاف پلی پروپیلن در بتن اهمیت زیادی دارد

مواردی که در کیفیت عملکردی الیاف پلی پروپیلن در بتن اهمیت زیادی دارد:
– مقاومت کششی الیاف پلی پرو پیلن: به طور معمول باید بالاتر از سی صد و پنجاه مگاپاسکال باشد
– تعداد الیاف در یک کیلوگرم هر چه بیشتر باشد پیوند بتن در کل ماتریس بتن بیشتر شده و کاهش ترک خوردگی حاصل از جمع شدگی کمتری داریم و همچنین در اثر گرما و آتش سوزی بتن کمتر دچار ترکیدگی می¬گردد.
– خلوص پلی پروپیلن در الیاف: الیاف حاوی ناخالصی عدم 100 درصد بودن پلی پروپیلن در الیاف در تمام عملکردهای مکانیکی و مقاومت شیمیایی الیاف در بتن تاثیر منفی خواهد گذاشت.

,

فواید کلی استفاده از پودر سخت کننده (بتن سخت) دستپاش

فواید کلی استفاده از پودر سخت کننده دستپاش (پودر بتن سخت دستپاش)

1- افزودن پودر بتن سخت دستپاش به کف بتن صنعتی باعث بهبود دوام و مقاومت کف در برابر سایش می شود. این بدان معنی است که کف از ابتدای عمر خود محافظت شده و هزینه های سنگین تعمیرات آینده را پس انداز می کند.

2- پودر بتن سخت دستپاشی که درست اجرا شده باشد یک سطح کاملا صاف ایجاد می کند و ماشین آلات در حال تردد کمترین آسیب را می بینند.

3- بتن سخت دستپاش رنگی می تواند زیبایی ظاهری را افزایش دهد و علاوه بر آن میتواند مطابق با رنگ سازمانی شرکت یا کلیت رنگ دکوراسیون پروژه باشد. کف بتن سخت دستپاش رنگی وقتی شاین باشد قابلیت انعکاس نور از کف را ایجاد می کند و این موضوع می تواند نیاز به نور را در ساختمان کاهش داده و به صرفه جویی انرژی و محیط زیست کمک کند.

4- کف بتن سخت پودری خیلی راحت تر تمیز می گردد و در واقع یک کفپوش با فینیشینگ (پرداخت) خوب می تواند کمک کند به خدمه ها تا یک کف تمیز و مورد پسند کارفرمایان و بازدید کنندگان ارائه کنند.

5- پودر بتن سخت می تواند به عنوان یک عامل جلوگیری کننده از نمایان شدن الیاف در سطح در کف های بتن الیافی عمل کندو الیاف کمتری در سطح بتن الیافی اجرا شده مشاهده گردد.

,

اجرای کفپوش های پایه سیمانی (بتن سخت دستپاش و ملاتی) و الزامات و استاندارد‌های آن

اجرای کفپوش‌های پایه سیمانی و الزامات و استاندارد‌های آن

1- آماده سازی بستر

  • تراز نمودن سطح خاک و ایجاد حداقل تراکم 95
  • در صورت اجرا بر روی دال بتنی، پاکسازی سطح از هر گونه آلودگی (در صورت نیاز تخریب دال بتنی).
  • در صورت اجرا بر روی دیگر پوشش های قدیمی مانند سنگ و آسفالت و … بایستی پوشش را تخریب کرده تا به بستر زیرین برسیم و سطح را از هر گونه آلودگی پاک نماییم.

نکته:

در صورت اجرا بر روی خاک کوبیده شده اجرای یک لایه بتن مگر (بتن نظافتی با عیار 200 به ضخامت 5 سانتیمتر) و یا پهن کردن نایلون ضخیم جهت جلوگیری از جذب آب بتن توسط بستر، توصیه می شود (با تایید دستگاه نظارت).

2- آرماتوربندی

مشخصات آرماتور بندی به نوع کاربری و میزان تردد بر روی کف بستگی دارد، که بایستی توسط مهندس طراح محاسبه و به تایید دستگاه نظارت رسیده باشد.

  • اجرای کفپوش‌های پایه سیمانی و الزامات و استاندارد‌های آن:

نکاتی که در آرماتوربندی باید رعایت گردد:

– مطابقت مشخصات میلگرد با نقشه آرماتوربندی

– کاملا صاف باشد

– عاری از آلودگی باشد

– رعایت ارتفاع قرارگیری میلگرد ( با استفاده از اسپیسر، لقمه های سیمانی)

– رعایت طول اورلب میلگرد که توسط دستگاه نظارت اعلام می‌گردد. (به طور معمول40 برابر قطر میلگرد تا میلگرد نمره 32) و یا استفاده از روش جوش سر به سر

– رعایت اتصالات آرماتورهای طولی و عرضی

نکته:

بر طبق استانداردACI360R-10 می‌توان از الیاف پلیمری به جای آرماتوربندی بهره برد که بایستی به تایید دستگاه نظارت برسد.

مشکلات آرماتوربندی:

– تنظیم دقیق ارتفاع آرماتور با وجود رعایت همه نکات اجرایی سخت، زمان گیر و معمولا دارای خطا می‌باشد و این موضوع می‌تواند عامل ترک خوردگی و جمع شدگی بتن گردد.

– احتمال ایجاد خوردگی

– سرعت اجرا

– هزینه

\\CHITGAR\Sharing\tariverdi\23rd Av deck ready to cast.jpg
\\CHITGAR\Sharing\tariverdi\Steel-Fibre-for-SFRC.jpg

\\CHITGAR\Sharing\tariverdi\design11-242x300.png

3- قالب بندی و بتن ریزی

بر طبق استاندارد ACI 302 روش قالب بندی شطرنجی منسوخ شده و قالب بندی لاینی جایگزین آن گردیده است.

– بتن ریزی با قالب بندی لاینی:

در این روش معمولا از  قوطی 4×8 به عنوان قالب استفاده می‌گردد، قالب ها در امتداد هم با استفاده از دوربین لیزری و میزان شیب بندی کف، قرار داده شده و تنظیم می‌گردد. عرض قالب ها در این روش بسته به شرایط قابل تغییر است اما بر اساس استاندارد 302 ACI عرض قالب بندی نبایستی از 4/5 متر بیشتر باشد.

در این روش لاین ها یک در میان بتن ریزی می‌شوند.

– بتن ریزی بدون قالب یا با قالب های گسترده:

در این روش دیگر به قوطی نیاز نیست و معمولا کد های ارتفاعی روی تعدادی میخ در نقاط مختلف توسط دوربین لیزری پیاده می‌گردد. بتن ریزی به صورت گسترده انجام شده و سطح آن با کد روی میخ تنظیم می‌گردد.

– مقایسه دو روش بتن ریزی:

قالب‌بندی با قوطی در مقایسه با روش بدون قالب از دقت بالایی برخوردار است و در شیب بندی های مختلف و پیچیده قابل استفاده می باشد. اما سرعت اجرا در این روش نسبت به روش بدون قالب کمتر می‌باشد.

4- تراکم بتن

بهتر است هوای بتن تازه بیشتر از 3 درصد نباشد و به خوبی متراکم گردد.

5- شمشه کشی

6- اجرای سیستم کفپوش پایه سیمانی (دستپاش یا ملاتی)

بعد از بتن ریزی و شمشه کشی بتن (مسطح کردن بتن) و سپری شدن زمان لازم برای گیرش اولیه بتن زمان اجرای پوشش سخت کننده می باشد.

نکته: برای تعیین زمان گیرش اولیه بتن، یکی از روش ها به این شکل است که با راه رفتن بر روی سطح بتن عمق رد پای باقی مانده بر روی سطح حدود 3 الی 6 میلیمتر باشد و مدت زمان آن بسته به دمای هوا و طرح اختلاط بتن متغییر است.

سیستم دستپاش:

پاشش پودر سخت کننده به میزان 4 الی 6 کیلوگرم در هر مترمربع در دو مرحله (60 درصد در مرحله اول و 40 درصد در مرحله دوم)

( بسته به نوع پاشش و نوع دستگاه مورد استفاده زمان پاشش متغییر است)

سیستم ملاتی:

پخش ملات سخت کننده بر روی بتن به میزان 20 الی 60 کیلوگرم ( بسته به نوع ترکیب بندی ملات سخت کننده و ضخامت مورد نظر)

نکات اجرایی:

  • عیار بتن حداقل 300 و نحوه ساخت بتن
  • استفاده از افزودنی مناسب برای بتن جهت بهبود کارپذیری
  • استفاده از شمشه تیغه دار

7-اجرای ماله برقی

ماله سینی

ماله پروانه

8- عمل آوری بتن

بعد از اجرای پوشش نهایی، حداقل به مدت یک هفته بر روی سطح بتن نایلون ضخیم کشیده و سطح زیر نایلون همیشه به صورت مرطوب نگهداری شود (از خشک شدن سطح بتن اکیدا ممانعت بعمل آید).

9- ایجاد درز

انواع درزها:

  • درزهای انبساطی یا جداسازی

این درزها در محل مشخصی طراحی می شوند ( دور دیوارها، ستون ها، محل های بارگذاری و … ) تا دال بتنی حین انبساط و یا حركت، به سازه‌های مجاورش صدمه نزند. هدف از كاربرد این درزها آن است كه امكان حركت آزادانه و مستقل بین دال و سازه‌های مجاور بوجود آید. اگر دال بتنی به صورت صلب به ستون ها یا دیوارها متصل شود، احتمال ترک خوردگی بتن زیاد است. عرض یك درز انبساطی به طور معمول 2 سانتیمتر است.

به منظور انتقال بار و جلوگیری از پلکانی شدن درزها نیازمند اجرای میله دوال هستیم

رعایت نکات مربوط به داول گذاری در طراحی درز‌های انبساطی حایز اهمیت فراوان می‌باشد.

\\CHITGAR\Sharing\tariverdi\32-228-537735.jpg
C:\Users\CAPCO R&D\Desktop\presentation-roze beton\file\dowel_diag.gif

ضخامت دال بتنی (in) حداقل فاصله داول (in) حداکثر فاصله داول (in) قطر میله داول (in)
< 8 12 16 0.75
11-8 12 16 1
15-12 15 20 1.25
20-16 18 20 1.5
25-21 18 24 2
> 25 18 20 3

جهت مشاهده دقیق تر مسائل مربوط به داول‌ها و درزها به استاندارد ACI 302 رجوع گردد.

  • درزهای ساخت و ساز (اجرایی)

این نوع درزها كه به درزهای سرد نیز معروفند (cold joint) به منظور تسهیل حركت بتن و تغییر مكان آن ساخته نمی شوند بلكه معمولاً در پایان شیفت كاری یا روزكاری بالاجبار ساخته می شوند. البته نوع این درزها ممكن است بعدها به درزهای انقباضی یا درزهای طولی تبدیل شود.

  • درزهای كنترلی (انقباضی)

این درزها را “dummy joint” نیز می نامند. این درزها ترك های ناشی از تغییر طول ابعاد دال بتنی را کنترل میکند به نحوی كه ترك ها به محل درزها منتقل می‌شوند.

مطابق آیین‌نامه ACI 224.3R: علاوه بردرزهای انقباضی که در امتداد ردیف ستون ها اجرا می شود نیازمند درزهای اضافی نیز می باشد. طراحی درزهای انقباضی نیازمند توجه به چند موضوع اساسی است. از جمله این موارد انقباض ناشی از خشك شدن در حین عمل‌آوری اولیه، curling ناشی از اختلاف انقباض در بالا و پایین دال و تغییر مكان های حرارتی دال می باشند. تقریبا می توان گفت، بتنی با اسلامپ حدود 8 به ازاء هر 30 متر به اندازه 1.5 سانتیمتر انقباض خواهد داشت.

نكات مربوط به طراحی درزهای انقباضی و فواصل درزها:

  • بنا بر توصیة ACI (انجمن بتن آمریكا) حداكثر فواصل درزها بین 24 برابر تا 36 برابر ضخامت دال می باشد. ACI تصریح می كنند این عدد برای بتن های با اسلامپ بالا (چنانچه حداكثر اندازة‌ دانه ها كمتر از 20 میلیمتر باشد) 24 برابر بوده ولی با كاهش اسلامپ بتن می توان فواصل درزها را تا 36 برابر ضخامت دال افزایش داد. حداكثر فواصل درزها 4.5 متر می باشد.
  • پانل های تشكیل دهندة درزها باید حتی الامكان مربعی باشند و حداكثر نسبت طول به عرض آنها بنابر توصیة ACPA (انجمن پوشش های بتنی آمریكا) از 1.25 و بنابر توصیة ACI از 1.5 برابر تجاوز نكند.
  • بهتر است زاویة تقاطع درزها ْ90 باشد. باید از طراحی درزها با زاویة تقاطع كمتر از ْ60 جداً پرهیز نمود.
  • عمق برش های زده شده در دال برای ایجاد درزهای انقباضی در جهت عرضی باید 0.25 ضخامت دال و در جهت طولی 0.33 ضخامت دال باشد. این عمق نباید كمتر از 2.5 سانتیمتر باشد.
,

(مشخصات فنی کفپوش های پایه سیمانی صنعتی (بتن سخت ملاتی و بتن سخت پودری

 

مشخصات فنی کفپوش­های پایه سیمانی صنعتی

 

فاکتورهای مهم و مورد سنجش در سیستم کفپوش پایه سیمانی مطابق استاندارد EN 13813 به چهار دسته خلاصه می شود.

مطابق استاندارد EN هر محصول پایه سیمانی دارای کلاس بندی مختلف می­باشد که باید در اطلاعات محصول مصرفی کلاس آن مشخص باشد.

به عنوان مثال اگر طبقه بندی یک مصول پایه سیمانی دارای مشخصات C35 – F7 – A22 – SH30 باشد دارای حداکثر مقاومت فشاری 35 N/mm2حداکثر مقاومت خمشی 7 N/mm2 حداکثر مقاومت سایشی 22cm3/50cm2 و حداکثر سختی سطحی 30N/mm2 می­باشد.

  • کلاس­بندی مشخصات فنی

1 – مقاومت فشاری

کلاس

C5

C7

C12

C16

C20

C25

C30

C35

C40

C50

C60

C70

C80

مقاومت فشاری (N/mm2) EN 13892-2

5

7

12

16

20

25

30

35

40

50

60

70

80

2 – مقاومت خمشی

کلاس

F1

F2

F3

F4

F5

F6

F7

F10

F15

F20

F30

F40

F50

مقاومت فشاری (N/mm2) EN 13892-2

1

2

3

4

5

6

7

10

15

20

30

40

50

3 – مقاومت سایشی

کلاس

A22

A15

A12

A9

A6

A3

A1.5

مقاومت فشاری (cm3/50cm2)

EN 13892-3

22

15

12

9

6

3

1.5

4 – سختی سطحی

کلاس

SH30

SH40

Sh50

SH70

SH100

SH150

SH200

مقاومت فشاری (N/mm2) EN 13892-6

30

40

50

70

100

150

200

  • مزایا و معایب کفپوش­های پایه سیمانی

مزایا:

  • افزایش مقاومت فشاری

  • افزایش مقاومت سایشی

  • مقاوم در برابر ترک خوردگی و شکستگی

  • مقاوم در برابر آتش­سوزی

  • عدم تولید گردو غبار

  • نفوذ پذیری کم

  • سهولت شستشو

معایب:

  • سرعت اجرا پایین

  • قابلیت اجرا بر روی بتن قدیمی ندارد و نیاز به بتن­ریزی مجدد دارد

  • افزایش ارتفاع

  • کفپوش مناسب برای هر صنعت

برای انتخاب و طراحی کفپوش مناسب برای هر صنعت بایستی نوع کاربری و الزامات و استاندارد های مطرح شده در آن صنعت را مورد بررسی قرار داد. به عنوان مثال در پارکینگ­های طبقاتی با توجه به نوع تردد که عموما سبک می باشد و هزینه تمام شده مناسب، بهترین گزینه سیستم کفپوش صنعتی پایه سیمانی پودری (دستپاش) می­باشد، و یا در صنایع دارویی بهداشتی غذایی با توجه به استانداردهای GMP و HACCP برای سالن­های تولید الزام به اجرای سیستم کفپوش پایه رزینی اپوکسی می­باشد.

,

مقدمه کفپوش های صنعتی

همزمان با گذر زمان و پیشرفت صنایع و تغییر سطح نیازها، در دهه های اخیر مباحث جدیدی در صنایع مطرح گردیده که نشان از پیچیده شدن نیازها دارد و به طبع آن گریزی از رفع این نیازها با دیدگاه تخصصی نیست. استفاده از کفپوش های معمول مانند بتن، سنگ، موزائیک و آسفالت همواره معضلاتی مانند شکستگی، ترک خوردگی، تولید گرد و غبار و را برای صنایع تحمیل کرده هست. از این رو کفپوش های صنعتی در دو گروه پایه سیمانی و پایه رزینی با مشخصات فنی و کاربردی متفاوت طراحی گردیده است تا بخشی از این مشکلات برطرف شود.

طبقه بندی:

  1. سیستم کفپوش صنعتی پایه سیمانی

1-1- دستپاش (پودری یا خشکپاش)

1-2- ملاتی

  1. سیستم کفپوش صنعتی پایه رزینی

    1. اپوکسی

    2. پلی یورتان

    3. پلی اوره

  • تفصیل کلی کفپوش های پایه سیمانی

کفپوش صنعتی پایه سیمانی به دو دسته ملاتی و دستپاش ( پودری یا خشکپاش ) تقسیم می شود که متشکل از کانسار های معدنی و سرباره های کوره های ذوب و سیمان هستند. همزمان با بتن کف اجرا شده ( تنها روش اجرایی ) و مشخصات فنی پوشش نهایی کف، اعم از مقاومت فشاری، مقاومت سایشی و مقاومت خمشی را افزایش می دهند. (در مواردی که مقاومت فشاری بالای 1000 Kg/cm2 برای طراحی کف نیازمند است از ساچمه های فلزی (M) در ترکیب کفپوش صنعتی پایه سیمانی ملاتی استفاده میشود).

در سیستم ملاتی تنوع کانسارهای معدنی ( سنگدانه ) بسته به نوع طراحی و نوع کاربرد تا 8 نوع هم میرسد اعم از گرانیت ها، بازالت ها و … . ترکیب کانسارهای بستگی به نوع کاربری دارد. به عنوان مثال در صنایع ذوب فلزات بایستی مقاومت حرارتی و فشاری همزمان در طراحی ترکیب سنگدانه ها مورد بررسی قرار گیرد.

طراحی و ترکیب بندی سنگدانه ها از یک الگوی مشخص بایستی پیروی کند به عنوان مثال مطابق مشخصه های ذکر شده در استاندارد DIN 4226

سنگدانه

مقاومت فشاری Kg/cm2

مقاومت خمشی Kg/cm2

مقاومت سایشی cm3/50cm2

غیر فلزی ( A )

800

100

5

فلزی ( M )

800

120

3

اکسید آلومینیوم ( KS )

800

100

1.5

  • انواع کفپوش‌های صنعتی پایه سیمانی

همانطور که اشاره شد سیستم کفپوش صنعتی پایه سیمانی به دو دسته زیر تقسیم میگردد:

  1. سیستم کفپوش پایه سیمانی ملاتی

  • غیر فلزی

  • فلزی

  1. سیستم کفپوش پایه سیمانی دستپاش

  • تردد سبک

  • تردد نیمه سنگین

  • تردد سنگین

دلیل این تقسیم بندی چیست؟

در سیستم ملاتی ضخامت ملات اجرا شده متغیر است که شامل 1 سانتیمتر 1.5 سانتیمتر و 2 سانتیمتر می باشد. علیرغم ثابت بودن مشخصات فنی در یک نوع ترکیب سیستم ملاتی، بسته به نوع کاربری از نظر میزان تردد ضخامت مورد نیاز متغیر است.

  • 1 سانتیمتر برای تردد سبک

  • 1.5 سانتیمتر برای تردد نیمه سنگین

  • 2 سانتیمتر برای تردد سنگین

لازم به یادآوری است در صورت استفاده از سیستم ملاتی فلزی ضخامت پوشش 2 سانتیمتر میباشد

در سیستم دستپاش ضخامت پوشش اجرا شده ثابت است و به صورت میانگین 4 میلیمتر می باشد. بنا به همین علت برای ترددهای متفاوت نیازمند ترکیب متفاوتی از این نوع محصول هستیم.

تفاوت های عمده ی سیستم ملاتی با دستپاش:

  1. نوع ترکیبات و نحوه جذب آب

  2. مشخصات فنی نهایی

  3. روش اجرا

  4. طول عمر

  5. قابلیت ساب پذیری

  6. ضخامت پوشش

  7. صنعت مورد استفاده

  8. بار سازه ( در طبقات حایز اهیمت می باشد)

  9. هزینه

, ,

رطوبت در بتن و تاثیر آن بر سیستم کفپوش پایه رزینی شامل کفپوش اپوکسی و کفپوش پلی یورتان

رطوبت در بتن و تاثیر آن بر سیستم کفپوش پایه رزینی مانند کفپوش پلی یورتان و اپوکسی

دال­های بتنی یکی از معمول ترین زیرسازی­ها برای انواع کفپوش­های صنعتی و مسکونی می­باشد. مانند اکثر مصالح ساختمانی، بتن به طور مداوم با شرایط اطراف خود تاثیرپذیر است و مواردی مانند درجه حرارت، رطوبت محیط و سایر عوامل در رطوبت بتن کفسازی اثر می­گذارند. رطوبت یک عنصر مهم در کفسازی می­باشد ولی رطوبت بیش از حد کنترل نشده می­تواند مشکلاتی را روی دال­های بتنی کفسازی ایجاد کند. مشکلات مربوط به رطوبت در کفپوش­ها امروز خیلی شایع است و بیشتر زمانی مشکل ایجاد می­گردد که کفپوش اجرا شده است.

موارد ذیل عامل رطوبت در بتن کفسازی می­باشند:

سرعت اجرای سریع کف­پوش روی بتن دال

استفاده از مواد نامناسب

لایه­های محافظت از رطوبت که درست نصب یا اجرا نشده­اند

رطوبت در بتن کف از دو منبع می­آید:

منبع اول: آب آزاد بتن: آب اضافه تر از آب لازم برای هیدراتاسیون سیمان در بتن که جهت ایجاد همگنی و کارپذیری در بتن مصرف می­گردد.

منبع دوم: نتیجه انتقال رطوبت از کف دال بتنی به داخل و سطح آن می­باشد. بخار رطوبت که از زیر دال به بتن دال انتقال پیدا می­کند نتیجه عدم نصب یا اجرای یک کم کننده بخاربا دوام بالا در زیر دال بتنی می­باشد. عدم استفاده از مانع برای جلوگیری از رطوبت، مرحله­ای را برای مشکلات ایجاد می­کند.

تاثیرات رطوبت بر کفپوش­ها

رطوبت بیش از حد دال­های بتنی کفسازی پس از نصب کفپوش­ها می­تواند باعث آسیب­هایی به کفپوش گردد مانند:

جداشدگی کفپوش­ها

حمله pH بالا بر روی کفپوش

رشد میکروبی

کاهش چسبندگی

تبله شدگی کفپوش و انبساط آن به سمت بالا

این خرابی­ها می­تواند به معنای آسیب جدی و با هزینه بالا به سیستم کفپوش باشد. سالانه صدها میلیون دلار در آمریکای شمالی برای مقابله با چنین مشکلی صرف می­گردد. اگر قبل از اجرای کفپوش رطوبت شناسایی گردد، اقدامات اصلاحی بسیار ساده­تر و ارزان­تر از زمانی می­باشد که کفپوش اجرا شده است.

آزمایش رطوبت کف بتنی

قبل از اجرای کفپوش رزینی (مانند کفپوش اپوکسی و پلی­یورتان) باید انتشار رطوبت در بتن دال کفسازی آزمایش گردد. دو استاندارد برای اندازه­گیری انتشار بخار رطوبت (Moisture Vapor Emissions) در بتن وجود دارد:

تست رطوبت نسبی مطابق با ASTM F-2170 و تست کلسیم کلراید مطابق با ASTM F-1869.

آزمایش رطوبت نسبی (ASTM F-2170) درصد رطوبت موجود در بتن را به وسیله ایجاد سوراخ در بتن کفسازی و قرار دادن میله­ای در داخل سوراخ که رطوبت نسبی را گزارش می­کند. این استاندارد لازم می­داند که سوراخ تا 40 درصد عمق دال بتنی کفسازی ایجاد گردد تا نتایج دقیق حاصل گردد.

کلسیم کلراید یک ترکیب سفید نمکی قابل حل در آب می­باشد که به عنوان یک عامل خشک کننده، سرد کننده و نگهدارنده استفاده می­شود. تست کلسیم کلراید (ASTM F-1869) نرخ بخار رطوبت دال بتنی را اندازه­گیری می­کند. تست کلسیم کلراید شامل قرار دادن یک ظرف کوچک از کلسیم کلراید در یک بخش تمیز از بتن در زیر گنبد پلاستیکی می­باشد. نمک رطوبت در محیط را جذب می­کند و افزایش وزن بعد از 3 روز برای محاسبه نرخ بخار رطوبت (MVER) استفاده می­شود.

بیشتر تولید کنندگان و اجرا کنندگان کفپوش­ها تست رطوبت نسبی (RH) را به عنوان نتایج دقیق­تر، قابل اعتمادتر و سازگارتر توصیه می­کنند.

راه حل برای رطوبت بتن

اگر رطوبت بالا وجود داشته باشد، باید از اقدامات احتیاطی مناسب جهت جلوگیری از ازبین رقتن سیستم کفپوش استفاده گردد:

رویکردهای مختلف برای کاهش تاثیرات رطوبت برای کاهش تاثیرات رطوبت برای پروژه­ای جدید و یا بازسازی کف­های قدیمی پیش از نصب کفپوش وجود دارد.

مواد و روش­های کاهش رطوبت شامل موارد ذیل می­شود:

1) نفوذ کننده­های واکنشی:

انتقال رطوبت و مواد قلیایی را از دال بتنی به وسیله کاهش تخلخل و منافذ بتن و واکنش با آهک آزاد موجود در خمیر سیمان کاهش می­دهند. این مواد شامل کریستال کننده­های حجمی بتن و یا پوزولان­ها می­شوند.

2) پوشش­های کاهش دهنده رطوبت:

باعث کاهش انتشار رطوبت از دال بتنی می­شوند و کمک به ایزولاسیون مواد کفپوش اجرا شده از اثرات افزایش pH در بتن می­شود.

3) پوشش­های رزینی اصلاح شده:

لابه پوشش سطحی بر پایه اپوکسی یا اپوکسی اصلاح شده استفاده می­شود تا یک لایه جداگانه بین بتن پایه و پوشش نهایی کفپوش ایجاد کند. این لایه­ها که به عنوان پرایمر مصرف می گردد لایه کفپوش را از رسیدن محلول نمک قلیایی و سایر مواد خورنده محافظت می­کند.

4) غشاهای پراکننده و محافظ

استفاده از غشای آب­بند مانند ترکیب ژئوممبران و ژئوتکستایل در زیر بتن دال تا از رسیدن رطوبت محیط به دال جلوگیری گردد.